شیرینی‌ها

شیرینی مربایی باید کوتاه پخته شود تا رنگش روشن بماند و بعد از خنک شدن با مربا جفت شود. خمیر گرم یا پخت طولانی، شیرینی را خشک و شکننده می‌کند.

شیرینی کشمشی باید نرم و کمی پهن باشد. مایه شل‌تر از خمیر قالبی است و با قاشق روی سینی گذاشته می‌شود.

توت بادامی خمیر ساده آرد بادام، پودر قند و گلاب است؛ خمیر را باید فقط تا حد شکل‌پذیر شدن مرطوب کرد و بعد به فرم توت در شکر غلتاند.

خمیر شیرینی برنجی باید چند ساعت استراحت کند تا آرد برنج آب‌خورده شود؛ بعد شیرینی‌ها کوتاه و ملایم پخته می‌شوند تا رنگشان روشن بماند و بافتشان پودری و نرم شود.

حلوای خوب به دو چیز وابسته است: آرد باید آرام و یکنواخت تفت بخورد، و شربت گرم باید کم‌کم اضافه شود تا حلوا گلوله نشود.

نان نخودچی به استراحت خمیر نیاز دارد تا بافتش لطیف و شکل‌پذیر شود. پخت کوتاه و ملایم است؛ شیرینی نباید تیره شود.

سوهان عسلی شبیه بریتل نازک است؛ شربت عسل و شکر باید به قوام برسد و سریع با مغزها روی سینی پهن شود.

شیرینی زبان با خمیر هزارلای سرد و فر داغ خوب پف می‌کند. شربت یا رومال باید سطح را براق کند، نه اینکه خمیر را خیس و سنگین کند.

نان قندی برخلاف نان‌های خمیرمایه‌ای، معمولاً سریع‌تر آماده می‌شود و بافتی شیرین و نرم دارد. ورز زیاد یا آرد اضافه آن را خشک می‌کند.

کلوچه فومن دو بخش دارد: خمیر بیرونی و مغز شیرین گردویی. مغز باید منسجم و کم‌رطوبت باشد تا هنگام پخت بیرون نزند.

راز شیرینی نارگیلی قنادی، گرم کردن ملایم مایه بدون پختن سفیده و پخت کوتاه در فر داغ است؛ داخل باید نرم و رویه کمی طلایی بماند.

نان گردویی می‌تواند به شکل نان مغزدار یا خمیر مخلوط با گردو پخته شود. گردو باید در خمیر پخش شود اما رطوبت خمیر را بیش از حد کم نکند.

زولبیا و بامیه هر دو به شربت غلیظ و روغن داغ نیاز دارند. شیرینی باید داغ وارد شربت ولرم یا هم‌دما شود تا تردی و شهد مناسب بگیرد.

رنگینک با خرمای پرشده از گردو و آرد تفت‌خورده درست می‌شود. مهم‌ترین نکته گرفتن خامی آرد بدون سوزاندن آن است.

انگشت‌پیچ خمیر آردی نیست؛ شربت قوام‌آمده با سفیده تخم‌مرغ زده می‌شود تا شبیه عسل سفید و کشدار شود. کنترل قوام شربت و هم‌زدن طولانی مهم‌ترین بخش کار است.

قطاب یک شیرینی مغزدار است؛ خمیر نباید ضخیم باشد و مواد میانی باید خشک و معطر بماند تا هنگام سرخ‌کردن یا پخت نریزد.

سوهان قم یک تافی-بریتل زعفرانی است. موفقیتش به قوام شکر و پهن‌کردن سریع مایه داغ بستگی دارد؛ چند درجه دمای اشتباه بافت را خراب می‌کند.

پولکی آبنبات نازک است و به کنترل قوام شکر وابسته است. شربت باید به مرحله آبنباتی برسد و بعد خیلی نازک روی سطح چرب یا سیلیکونی ریخته شود.

گز به کنترل دمای شربت و هم‌زدن سفیده وابسته است. شربت داغ مرحله‌ای وارد سفیده زده‌شده می‌شود تا بافت نوقایی کشدار بسازد.

نان خامه‌ای همان منطق خمیر شو را دارد: آب و کره با آرد پخته می‌شود، تخم‌مرغ مرحله‌ای اضافه می‌شود، پوسته‌ها در فر پف می‌کنند و بعد از خنک‌شدن با خامه پر می‌شوند.

برای دانمارکی قنادی‌سبک، خمیر باید با خمیرمایه ور بیاید و کرم کاملاً خنک باشد. خمیر را نازک باز می‌کنی، کرم را داخلش می‌گذاری، دوباره کمی استراحت می‌دهی و بعد با رومال می‌پزی تا طلایی شود. کرم داغ یا خمیر گرم، لایه و فرم شیرینی را خراب می‌کند.