آرد

حلوای خوب به دو چیز وابسته است: آرد باید آرام و یکنواخت تفت بخورد، و شربت گرم باید کم‌کم اضافه شود تا حلوا گلوله نشود.

رنگینک با خرمای پرشده از گردو و آرد تفت‌خورده درست می‌شود. مهم‌ترین نکته گرفتن خامی آرد بدون سوزاندن آن است.

زولبیا و بامیه هر دو به شربت غلیظ و روغن داغ نیاز دارند. شیرینی باید داغ وارد شربت ولرم یا هم‌دما شود تا تردی و شهد مناسب بگیرد.

سوهان قم یک تافی-بریتل زعفرانی است. موفقیتش به قوام شکر و پهن‌کردن سریع مایه داغ بستگی دارد؛ چند درجه دمای اشتباه بافت را خراب می‌کند.

برای دانمارکی قنادی‌سبک، خمیر باید با خمیرمایه ور بیاید و کرم کاملاً خنک باشد. خمیر را نازک باز می‌کنی، کرم را داخلش می‌گذاری، دوباره کمی استراحت می‌دهی و بعد با رومال می‌پزی تا طلایی شود. کرم داغ یا خمیر گرم، لایه و فرم شیرینی را خراب می‌کند.

شیرینی کشمشی باید نرم و کمی پهن باشد. مایه شل‌تر از خمیر قالبی است و با قاشق روی سینی گذاشته می‌شود.

شیرینی مربایی باید کوتاه پخته شود تا رنگش روشن بماند و بعد از خنک شدن با مربا جفت شود. خمیر گرم یا پخت طولانی، شیرینی را خشک و شکننده می‌کند.

قطاب یک شیرینی مغزدار است؛ خمیر نباید ضخیم باشد و مواد میانی باید خشک و معطر بماند تا هنگام سرخ‌کردن یا پخت نریزد.

کلوچه فومن دو بخش دارد: خمیر بیرونی و مغز شیرین گردویی. مغز باید منسجم و کم‌رطوبت باشد تا هنگام پخت بیرون نزند.

نان خامه‌ای همان منطق خمیر شو را دارد: آب و کره با آرد پخته می‌شود، تخم‌مرغ مرحله‌ای اضافه می‌شود، پوسته‌ها در فر پف می‌کنند و بعد از خنک‌شدن با خامه پر می‌شوند.

نان قندی برخلاف نان‌های خمیرمایه‌ای، معمولاً سریع‌تر آماده می‌شود و بافتی شیرین و نرم دارد. ورز زیاد یا آرد اضافه آن را خشک می‌کند.

نان گردویی می‌تواند به شکل نان مغزدار یا خمیر مخلوط با گردو پخته شود. گردو باید در خمیر پخش شود اما رطوبت خمیر را بیش از حد کم نکند.

پشمک از شکر کشیده‌شده به رشته‌های نازک درست می‌شود. بافت آن به دمای شکر و کشیدن درست بستگی دارد.

حلوای خوب به دو چیز وابسته است: آرد باید آرام و یکنواخت تفت بخورد، و شربت گرم باید کم‌کم اضافه شود تا حلوا گلوله نشود.

حلوای زنجبیل با عطر گرم زنجبیل و هل شناخته می‌شود. آرد باید خوب تفت بخورد ولی نسوزد.

خاگینه بین املت شیرین و پنکیک است: خمیر تخم‌مرغی در تابه می‌پزد و بعد با شربت زعفرانی گلابی عطر می‌گیرد.

رنگینک با خرمای پرشده از گردو و آرد تفت‌خورده درست می‌شود. مهم‌ترین نکته گرفتن خامی آرد بدون سوزاندن آن است.

زولبیا و بامیه هر دو به شربت غلیظ و روغن داغ نیاز دارند. شیرینی باید داغ وارد شربت ولرم یا هم‌دما شود تا تردی و شهد مناسب بگیرد.

سمنو با شیرینی طبیعی جوانه گندم درست می‌شود و شکر ندارد. کار اصلی، جوانه‌زدن گندم و پخت بسیار طولانی با هم‌زدن مداوم است.

گوش‌فیل شیرینی نازک سرخ‌شده و شربتی است. خمیر باید نازک باز شود تا بعد از سرخ شدن سبک بماند.

کاچی با آردی شروع می‌شود که آرام در روغن یا کره تفت خورده تا خامی‌اش گرفته شود؛ بعد شربت زعفرانی کم‌کم اضافه می‌شود تا بافتی نرم و غلیظ بسازد.

کلمپه شیرینی خرمایی کرمانی است. نقش روی خمیر و عطر هل، هویت اصلی آن را می‌سازد.

کلوچه فومن دو بخش دارد: خمیر بیرونی و مغز شیرین گردویی. مغز باید منسجم و کم‌رطوبت باشد تا هنگام پخت بیرون نزند.

خاگینه بین املت شیرین و پنکیک است: خمیر تخم‌مرغی در تابه می‌پزد و بعد با شربت زعفرانی گلابی عطر می‌گیرد.

سبزی کوکو باید بعد از شستن خوب خشک شود تا کوکو شل نشود. تخم‌مرغ و ادویه را جدا می‌زنی، با سبزی، گردو و زرشک مخلوط می‌کنی و آرام در تابه می‌پزی تا دو طرف طلایی شود.

بربری به خمیر نرم، استراحت کافی و رومال نیاز دارد. شیارهای روی نان هم ظاهر کلاسیک می‌دهند و هم به پخت یکنواخت کمک می‌کنند.

تافتون از لواش ضخیم‌تر و از بربری نازک‌تر است. خمیر باید کوتاه استراحت کند و روی سطح خیلی داغ بپزد تا پف‌های کوچک بزند.

نان سبزی یک نان نرم و معطر است؛ سبزی باید خشک و ریز خرد شود تا خمیر آب نیندازد و بافت نان خمیر نشود.

سنگک اصیل روی سنگ‌ریزه داغ پخته می‌شود. در خانه باید از سطح بسیار داغ و خمیر نسبتاً مرطوب استفاده کرد تا بافت کشسان و لکه‌های برشته ایجاد شود.

نان قندی برخلاف نان‌های خمیرمایه‌ای، معمولاً سریع‌تر آماده می‌شود و بافتی شیرین و نرم دارد. ورز زیاد یا آرد اضافه آن را خشک می‌کند.

نان گردویی می‌تواند به شکل نان مغزدار یا خمیر مخلوط با گردو پخته شود. گردو باید در خمیر پخش شود اما رطوبت خمیر را بیش از حد کم نکند.

لواش باید خیلی نازک باز شود و سریع روی سطح داغ بپزد. پخت طولانی یا تابه کم‌حرارت آن را خشک و شکننده می‌کند.

بربری به خمیر نرم، استراحت کافی و رومال نیاز دارد. شیارهای روی نان هم ظاهر کلاسیک می‌دهند و هم به پخت یکنواخت کمک می‌کنند.

تافتون از لواش ضخیم‌تر و از بربری نازک‌تر است. خمیر باید کوتاه استراحت کند و روی سطح خیلی داغ بپزد تا پف‌های کوچک بزند.

نان سبزی یک نان نرم و معطر است؛ سبزی باید خشک و ریز خرد شود تا خمیر آب نیندازد و بافت نان خمیر نشود.

سنگک اصیل روی سنگ‌ریزه داغ پخته می‌شود. در خانه باید از سطح بسیار داغ و خمیر نسبتاً مرطوب استفاده کرد تا بافت کشسان و لکه‌های برشته ایجاد شود.

نان قندی برخلاف نان‌های خمیرمایه‌ای، معمولاً سریع‌تر آماده می‌شود و بافتی شیرین و نرم دارد. ورز زیاد یا آرد اضافه آن را خشک می‌کند.

نان گردویی می‌تواند به شکل نان مغزدار یا خمیر مخلوط با گردو پخته شود. گردو باید در خمیر پخش شود اما رطوبت خمیر را بیش از حد کم نکند.

لواش باید خیلی نازک باز شود و سریع روی سطح داغ بپزد. پخت طولانی یا تابه کم‌حرارت آن را خشک و شکننده می‌کند.

آرد رو تو شیر سرد حل می‌کنی و رو گاز می‌ذاری. قارچ‌ها رو ریز خرد و تو کره سرخ می‌کنی. زرده‌ها رو با آب لیمو تمپر می‌کنی. خامه آخر.

آرد رو تو کره طلایی می‌کنی، آبگوشت رو کم‌کم اضافه می‌کنی. رب گوجه و چاشنی می‌زنی و چند جوش می‌خوره. می‌تونی صاف کنی و چرخ خامه روش بزنی.

ترهٔ فرنگی رو تو کره نرم می‌کنی، آرد و آبگوشت داغ رو اضافه می‌کنی تا یه پایهٔ مخملی بسازی، و آخر کار زرده و خامه رو اول با کمی از همون سوپ داغ مخلوط می‌کنی (تمپر) و بعد آروم برمی‌گردونی تو قابلمه.

جو رو از قبل می‌شوری و خیس می‌کنی. با آبگوشت می‌پزی تا لعاب بندازه، هویج رو اضافه می‌کنی و بعد سس سفید رو می‌ریزی. آخر کار خامه و جعفری رو روی سوپ‌خوری اضافه می‌کنی.

اشکنه یک غذای سریع ایرانی بر پایه پیازداغ، زردچوبه، شنبلیله خشک و تخم‌مرغ است. برخلاف آش‌های سنگین، در کمتر از یک ساعت آماده می‌شود و معمولاً با نان ترید می‌شود.

سبزی کوکو باید بعد از شستن خوب خشک شود تا کوکو شل نشود. تخم‌مرغ و ادویه را جدا می‌زنی، با سبزی، گردو و زرشک مخلوط می‌کنی و آرام در تابه می‌پزی تا دو طرف طلایی شود.