غذاهای تهرانی

گوشت را با پیاز رنده‌شده و ادویه قلقلی کن، سس پیاز و رب را بساز، سیب‌زمینی را بپز و قلقلی‌ها را آرام در سس بینداز تا سفت و مغزپخت شوند.

توت بادامی خمیر ساده آرد بادام، پودر قند و گلاب است؛ خمیر را باید فقط تا حد شکل‌پذیر شدن مرطوب کرد و بعد به فرم توت در شکر غلتاند.

خورشت عدس عمومی نیست؛ نسخه قابل اتکا برای این ردیف مرجو خورش طالقانی است: عدس و گوشت با پیاز، رب و آلو آرام می‌پزند تا خورش غلیظ و جاافتاده شود.

کتلت باید نازک و یکنواخت فرم بگیرد تا داخلش بپزد و بیرونش ترد شود. آب پیاز و سیب‌زمینی اضافه را بگیر تا مایه شل نشود.

چغاله بادام باید آن‌قدر بپزد که نرم شود ولی شکلش را نگه دارد. سبزی این خورش شبیه قورمه‌سبزی سنگین نیست؛ جعفری و نعناع با چاشنی ترش، طعم بهاری غذا را می‌سازند.

مایه کوبیده را با گوشت و پیاز آب‌گرفته آماده کن، جوجه را با پیاز و زعفران و آبلیمو بخوابان، هر دو را همزمان کباب کن و کنار هم سرو کن.

باقالی را بشوی و اگر خشک است بخیسان، با آب و کمی نمک بپز تا نرم شود، سپس گرم با سرکه، گلپر، سماق یا فلفل سرو کن.

گوشت و پیاز آب‌گرفته را ورز بده، کف تابه پهن و خط‌کشی کن، با حرارت متوسط بپز و در کنار گوجه یا سس گوجه سرو کن.

گوشت و لپه را با پیاز و رب بپز، گل‌کلم را جدا تفت بده، سپس با لیموعمانی یا آبغوره به خورش اضافه کن و کوتاه بپز تا گل‌کلم شکلش را حفظ کند.

گوشت یا مرغ را با پیاز و رب بپز، کدوها را جدا طلایی کن، گوجه و کدو را در نیمه پایانی اضافه کن و خورش را با آبغوره یا لیمو ملایم ترش کن.

گندم یا بلغور را از قبل بخیسان و بپز، مرغ را جدا بپز و ریش‌ریش کن، بعد هر دو را بکوب و با حرارت ملایم مرتب هم بزن تا حلیم غلیظ و کشدار شود.

برای دانمارکی قنادی‌سبک، خمیر باید با خمیرمایه ور بیاید و کرم کاملاً خنک باشد. خمیر را نازک باز می‌کنی، کرم را داخلش می‌گذاری، دوباره کمی استراحت می‌دهی و بعد با رومال می‌پزی تا طلایی شود. کرم داغ یا خمیر گرم، لایه و فرم شیرینی را خراب می‌کند.

بادمجان نرم و له‌شده با کشک، پیازداغ، سیرداغ و نعناداغ جمع می‌شود. می‌توانی بادمجان را سرخ کنی یا کبابی بگیری؛ اما کشک باید در غذا گرم شود و پیازداغ/نعناداغ کافی طعم اصلی را می‌سازد.

لوبیا سبز با گوشت، پیاز و رب گوجه می‌پزد و بعد با برنج آبکش‌شده لایه‌لایه دم می‌شود. دارچین و زعفران مقدار کم، عطر لوبیا پلو را کامل می‌کنند.

برنج آبکش‌شده با مخلوط ماست، زرده و زعفران ترکیب می‌شود و با مرغ پخته لایه‌لایه در قابلمه یا قالب می‌نشیند. ته‌چین خوب باید بیرون طلایی و برشته و داخلش نرم و خوش‌عطر باشد.

عدس را جدا می‌پزی که له نشود، برنج را آبکش می‌کنی و با عدس لایه‌لایه دم می‌گذاری. کشمش، خرما، دارچین و در صورت تمایل گوشت چرخ‌کرده جدا آماده می‌شوند و موقع سرو روی پلو می‌آیند.

قیمه با گوشت ریزخورشتی، لپه نیم‌پز، رب گوجه و لیموعمانی جا می‌افتد. سیب‌زمینی خلالی سرخ‌شده را آخر روی خورش می‌گذاری تا ترد بماند.

راز کوبیده در گوشت چربِ کافی، پیاز رنده‌شده‌ی کاملاً آب‌گرفته و ورز دادن تا چسبناک شدن مایه است. مایه باید سرد و منسجم باشد تا روی سیخ نریزد.

مرغ جدا با پیاز، زردچوبه، رب و زعفران می‌پزد؛ برنج جدا آبکش و دم می‌شود. زرشک فقط خیلی کوتاه با کره، شکر و زعفران تفت می‌خورد تا نسوزد و در پایان روی برنج می‌آید.

حبوبات را جدا تا نرم شدن می‌پزی، سبزی را اضافه می‌کنی، بعد رشته فقط آخر کار وارد آش می‌شود تا له نشود. کشک، پیازداغ، سیرداغ و نعناداغ هم طعم اصلی و هم تزیین نهایی‌اند.

سبزی کوکو باید بعد از شستن خوب خشک شود تا کوکو شل نشود. تخم‌مرغ و ادویه را جدا می‌زنی، با سبزی، گردو و زرشک مخلوط می‌کنی و آرام در تابه می‌پزی تا دو طرف طلایی شود.

سبزی رو جدا خوب سرخ می‌کنی، گوشت و لوبیا با هم می‌پزن، آخرش لیموعمانی اضافه می‌شه. غذای سختی نیست، ولی زمان می‌خواد و عجله توش دشمنته.

کباب جگر به تازگی جگر و پخت خیلی کوتاه وابسته است. جگر اگر زیاد روی آتش بماند خشک و سفت می‌شود؛ نمک و چاشنی بهتر است نزدیک سرو اضافه شود.

خورش آلو خورش ایرانی ترش‌وشیرین با گوشت و آلو خشک است. آلو باید اواخر پخت وارد شود تا هم طعم بدهد و هم شکلش را حفظ کند؛ مقدار ترشی و شیرینی به نوع آلو بستگی دارد.

شله‌قلمکار آش پرکار و مجلسی تهرانی/ایرانی با گوشت، حبوبات، برنج و سبزی است. برخلاف آش‌های سریع، باید طولانی بپزد و مرتب هم بخورد تا بافتی کشدار و یکدست پیدا کند.

کباب برگ به گوشت نرم و برش نازک وابسته است. گوشت با پیاز، زعفران، روغن و فلفل مزه می‌گیرد و روی حرارت داغ، کوتاه کباب می‌شود؛ نمک بهتر است نزدیک پخت اضافه شود.

سبزی خوردن دستور پخت ندارد، اما کیفیت آن به پاک کردن، شستن و خشک کردن درست سبزی‌ها بستگی دارد. ترکیب معمول شامل ریحان، نعناع، ترخون، جعفری، گشنیز، تربچه و پیازچه است و اغلب با پنیر و گردو سرو می‌شود.

هویج پلو پلوی ایرانی شیرین‌ملایم با هویج خلالی، زعفران و دارچین است. معمولاً با مرغ سرو می‌شود، اما گوشت قلقلی یا گوشت چرخ‌کرده هم رایج است. مقدار شکر باید با شیرینی هویج تنظیم شود.

آلبالو پلو برنج مجلسی شیرین‌وترش ایرانی است. آلبالوها کوتاه با شکر می‌پزند تا شربت بدهند، سپس با برنج و زعفران لایه‌لایه دم می‌شوند و با مرغ یا کوفته‌ریزه سرو می‌شوند.

خورش کرفس با ساقه کرفس، جعفری، نعناع، گوشت و چاشنی ترش درست می‌شود. سبزی و کرفس باید جدا تفت بخورند و بعد همراه گوشت آرام بجوشند تا خورش لعاب‌دار و جاافتاده شود.

خورش بادمجان یک خورش ایرانی گوجه‌ای با بادمجان سرخ‌شده و گوشت است. چاشنی ترش مثل آبغوره یا لیموعمانی تعادل طعم را می‌سازد و بادمجان باید اواخر پخت اضافه شود تا له نشود.

ترشی مخلوط با سبزیجات خشک و تمیز، سرکه، نمک، سیر، سبزی معطر و ادویه درست می‌شود. کلید کار خشک بودن مواد و شیشه تمیز است؛ بعد از چند روز تا چند هفته طعم آن جا می‌افتد.

ماست و موسیر از ساده‌ترین مزه‌های ایرانی است، اما موسیر خشک باید خوب خیسانده و ریز خرد شود. استراحت چندساعته در یخچال باعث می‌شود تندی موسیر ملایم‌تر و عطر آن پخش شود.

ماست و خیار یک مزه و همراه خنک ایرانی است: ماست ساده یا چکیده با خیار، نعناع خشک، شوید و نمک. گردو و کشمش اختیاری‌اند، اما بافت و شیرینی ملایم خوبی می‌دهند.

رشته پلو پلوی مناسبتی ایرانی، به‌ویژه حوالی نوروز، است. رشته پلویی کوتاه با برنج دم می‌کشد و روی آن معمولاً کشمش، خرما، زعفران و گاهی گوشت یا مرغ می‌آید؛ کشک و نعناع‌داغ مربوط به این غذا نیست.

استانبولی پلو یا دمی گوجه، پلوی گوجه‌ای ایرانی با برنج، گوجه، رب و سیب‌زمینی است. نسخه گوشتی با گوشت چرخ‌کرده یا تکه‌ای رایج است، اما کلید طعم، تفت دادن رب و کنترل آب گوجه است تا برنج شفته نشود.

کوکو مرغ راه خوبی برای تبدیل مرغ پخته به یک غذای کامل است. مرغ ریش‌ریش با تخم‌مرغ، پیاز، زعفران و زرشک ترکیب می‌شود و باید روی حرارت متوسط آرام ببندد تا داخلش خام نماند.

گوندی غذای فارسی-یهودی با کوفته‌های بزرگ و نرم از آرد نخودچی، مرغ یا گوشت چرخ‌کرده، پیاز، هل و زردچوبه است. مایه باید خوب ورز بخورد و در آب مرغ یا آبگوشت با جوش ملایم بپزد تا وا نرود.

یتیمچه خوراک ساده و گیاهی ایرانی با بادمجان، گوجه، پیاز و سیر است. تخم‌مرغ جزء اصلی این نسخه نیست؛ تمرکز غذا روی جاافتادن بادمجان و گوجه با ادویه کم و حرارت ملایم است.

آبگوشت یا دیزی غذای آرام‌پز ایرانی با گوشت گوسفندی، نخود، لوبیا، سیب‌زمینی، گوجه/رب و لیموعمانی است. سرو کلاسیک آن دو مرحله دارد: اول آبگوشت با نان ترید می‌شود و بعد مواد کوبیده می‌شوند.

خورش لوبیا سبز خورشی گوجه‌ای با لوبیا سبز، گوشت، پیاز و رب است. لوبیا بهتر است کوتاه تفت بخورد و بعد همراه گوشت آرام بپزد تا هم نرم شود و هم شکلش را حفظ کند.

جوجه کباب با مرغ مزه‌دارشده در پیاز، زعفران، ماست، آب‌لیمو و کمی روغن درست می‌شود. زمان خواباندن مرغ مهم است، اما پخت باید کوتاه و با حرارت کنترل‌شده باشد تا مرغ خشک نشود.