غذاهای روگازی

گوشت را با پیاز رنده‌شده و ادویه قلقلی کن، سس پیاز و رب را بساز، سیب‌زمینی را بپز و قلقلی‌ها را آرام در سس بینداز تا سفت و مغزپخت شوند.

یخ در بهشت بستنی نیست؛ بیشتر شبیه پودینگ سفت و سرد با شیر، نشاسته و گلاب است که بعد از بستن برش می‌خورد.

بامیه نباید از اول پخت داخل قابلمه باشد. مرغ و سس گوجه‌ای اول جا می‌افتند، بامیه کوتاه تفت می‌خورد و آخر اضافه می‌شود تا شکلش بماند.

شربت به‌لیمو با میوه به و آبلیمو درست می‌شود؛ با گیاه به‌لیمو فرق دارد. شربت غلیظ پخته می‌شود و موقع سرو با آب سرد رقیق می‌شود.

قیمه گیاهی باید همچنان شخصیت قیمه را حفظ کند: لپه، رب گوجه، لیموعمانی و سیب‌زمینی خلالی. قارچ فقط جای بافت گوشتی را پر می‌کند، نه اینکه خورش را قارچ‌محور کند.

کاچی با آردی شروع می‌شود که آرام در روغن یا کره تفت خورده تا خامی‌اش گرفته شود؛ بعد شربت زعفرانی کم‌کم اضافه می‌شود تا بافتی نرم و غلیظ بسازد.

توت برای شربت باید فقط تا حد آزادشدن عصاره پخته شود. بعد صاف می‌شود و شربت غلیظ موقع سرو با آب سرد رقیق می‌شود.

این ردیف به و کدو حلوایی را با هم قاطی کرده بود؛ نسخه قابل اتکا خورش کدو حلوایی است. کدو جدا کمی سرخ یا برشته می‌شود و در پایان به خورش گوشت اضافه می‌شود تا له نشود.

قیمه بادمجان همان پایه قیمه را دارد، اما بادمجان‌های سرخ‌شده در پایان روی خورش قرار می‌گیرند تا نرم شوند و وا نروند.

خورشت عدس عمومی نیست؛ نسخه قابل اتکا برای این ردیف مرجو خورش طالقانی است: عدس و گوشت با پیاز، رب و آلو آرام می‌پزند تا خورش غلیظ و جاافتاده شود.

شیر برنج باید با حرارت ملایم بپزد تا برنج کاملا باز شود و شیر ته نگیرد. گلاب و هل را در پایان اضافه کن تا عطرشان حفظ شود.

حلوای خوب به دو چیز وابسته است: آرد باید آرام و یکنواخت تفت بخورد، و شربت گرم باید کم‌کم اضافه شود تا حلوا گلوله نشود.

شله‌زرد با برنجی که کاملا شکفته و لعاب‌دار شده درست می‌شود؛ زعفران، گلاب و خلال بادام در پایان اضافه می‌شوند تا عطرشان حفظ شود.

به باید جدا کمی تفت بخورد و در پایان وارد خورش شود تا عطرش حفظ شود و تکه‌ها له نشوند. طعم نهایی ملس است، نه شیرینِ دسرگونه.

فرنی باید با شیر سرد و آرد برنج حل‌شده شروع شود؛ حرارت ملایم و هم‌زدن مداوم بافت را صاف و بدون گلوله نگه می‌دهد.

ریواس زود له می‌شود و طعم ترش تازه‌اش با پخت طولانی می‌پرد. گوشت و سبزی اول جا می‌افتند، ریواس در پایان وارد خورش می‌شود.

نسخه شناخته‌شده این خورش با آلوست، نه قیسی. اسفناج جدا تفت می‌خورد و آلو در پایان اضافه می‌شود تا خورش ملس شود.

کشک کدو از کدو سبز نرم‌شده و له‌شده با کشک ساخته می‌شود. پیازداغ، سیرداغ و نعناع‌داغ طعم اصلی را کامل می‌کنند.

این ردیف را به آش جو با کشک تبدیل کردم: پایه جو و حبوبات است و کشک در پایان اضافه می‌شود تا نبرد و طعم لبنی‌اش حفظ شود.

آش جو باید غلیظ و لعاب‌دار باشد. جو و حبوبات زمان می‌خواهند و سبزی در نیمه دوم اضافه می‌شود تا رنگ و عطرش حفظ شود.

سوهان عسلی شبیه بریتل نازک است؛ شربت عسل و شکر باید به قوام برسد و سریع با مغزها روی سینی پهن شود.

ماهیچه با عجله خوب نمی‌شود. پیاز زیاد، حرارت کم، زمان طولانی و زعفران، گوشت را نرم و سس را غلیظ می‌کند.

شربت آلبالو یک شربت غلیظ است، نه نوشیدنی آماده. آلبالو با شکر آب می‌اندازد و کوتاه پخته می‌شود تا رنگ و ترشی آن حفظ شود.

ردیف قبلی هویج و بادام بود، اما غذای معتبر نزدیک به آن پیچاق قیمه اردبیلی است: گوشت و خلال بادام در سس زعفرانی می‌پزند و تخم‌مرغ در پایان روی خورش بسته می‌شود.

چغاله بادام باید آن‌قدر بپزد که نرم شود ولی شکلش را نگه دارد. سبزی این خورش شبیه قورمه‌سبزی سنگین نیست؛ جعفری و نعناع با چاشنی ترش، طعم بهاری غذا را می‌سازند.

ته‌دیگ غذای جداگانه نیست، جایزه کف قابلمه پلو است. راز آن برنج نیم‌پز، چربی کافی، حرارت کنترل‌شده و صبر تا طلایی‌شدن کف قابلمه است.

خورش هلو باید ملس و خوش‌رنگ باشد. هلو را جدا کمی تفت می‌دهند یا در پایان اضافه می‌کنند تا بافتش حفظ شود و خورش به کمپوت تبدیل نشود.

خورش زردآلو باید ملس باشد، نه شیرینی کامل. گوشت جدا آرام می‌پزد و زردآلو در پایان اضافه می‌شود تا شکلش حفظ شود.

آرد رو تو کره طلایی می‌کنی، آبگوشت رو کم‌کم اضافه می‌کنی. رب گوجه و چاشنی می‌زنی و چند جوش می‌خوره. می‌تونی صاف کنی و چرخ خامه روش بزنی.

آرد رو تو شیر سرد حل می‌کنی و رو گاز می‌ذاری. قارچ‌ها رو ریز خرد و تو کره سرخ می‌کنی. زرده‌ها رو با آب لیمو تمپر می‌کنی. خامه آخر.

ترهٔ فرنگی رو تو کره نرم می‌کنی، آرد و آبگوشت داغ رو اضافه می‌کنی تا یه پایهٔ مخملی بسازی، و آخر کار زرده و خامه رو اول با کمی از همون سوپ داغ مخلوط می‌کنی (تمپر) و بعد آروم برمی‌گردونی تو قابلمه.

پیاز، فلفل، شلغم، کرفس و کلم رو خرد و تو کره سرخ می‌کنی. آبگوشت رو اضافه می‌کنی و سیب‌زمینی و اسفناج و ترشک رو می‌اندازی. اسپاگتی ریز رو جدا می‌پزی و آخر اضافه می‌کنی.

جو رو از قبل می‌شوری و خیس می‌کنی. با آبگوشت می‌پزی تا لعاب بندازه، هویج رو اضافه می‌کنی و بعد سس سفید رو می‌ریزی. آخر کار خامه و جعفری رو روی سوپ‌خوری اضافه می‌کنی.

لوبیای سبز رو با آبگوشت می‌پزی، سیب‌زمینی رو اضافه می‌کنی و سیر رو سرخ می‌کنی. ورمیشل و رب گوجه رو می‌ریزی. آخر کار زرده رو تمپر می‌کنی و با نعنا و ترخان تازه اضافه.

کدو رو پوست می‌گیری و می‌پزی تا نرم بشه. پوره‌ش می‌کنی و با شیر و پیاز سرخ‌شده مخلوط می‌کنی. آخر کار کرهٔ داغ روی هر کاسه.

گندم رو خیس کن و با آبگوشت بپز. هویج اضافه و سس سفید بریز و یه قاشق رب بزن. آخر کار خامه و جعفری.

پشمک از شکر کشیده‌شده به رشته‌های نازک درست می‌شود. بافت آن به دمای شکر و کشیدن درست بستگی دارد.

نبات از کریستال شدن شربت غلیظ شکر ساخته می‌شود. زمان، غلظت و آرامش محیط برای شکل‌گیری بلورها مهم است.

حلوای زنجبیل با عطر گرم زنجبیل و هل شناخته می‌شود. آرد باید خوب تفت بخورد ولی نسوزد.

مسقطی شیرینی ژله‌ای نشاسته‌ای است. هم زدن مداوم، بافت شفاف و بدون گلوله می‌دهد.

چای ایرانی با جوشاندن مستقیم درست نمی‌شود؛ آب جوش روی برگ چای ریخته می‌شود و قوری روی بخار کتری آرام دم می‌کشد.

راز شیرینی نارگیلی قنادی، گرم کردن ملایم مایه بدون پختن سفیده و پخت کوتاه در فر داغ است؛ داخل باید نرم و رویه کمی طلایی بماند.

سکنجبین از شکر، آب، سرکه و نعناع ساخته می‌شود. برای نوشیدنی، شربت غلیظ را با آب سرد رقیق و با خیار و نعناع تازه سرو می‌کنند.

تافتون از لواش ضخیم‌تر و از بربری نازک‌تر است. خمیر باید کوتاه استراحت کند و روی سطح خیلی داغ بپزد تا پف‌های کوچک بزند.

لواش باید خیلی نازک باز شود و سریع روی سطح داغ بپزد. پخت طولانی یا تابه کم‌حرارت آن را خشک و شکننده می‌کند.

کباب حسینی برخلاف نامش همیشه کباب زغالی نیست؛ سیخ‌های چوبی گوشت با سبزیجات در قابلمه، تابه یا فر آرام می‌پزند و آب‌دار می‌مانند.

زولبیا و بامیه هر دو به شربت غلیظ و روغن داغ نیاز دارند. شیرینی باید داغ وارد شربت ولرم یا هم‌دما شود تا تردی و شهد مناسب بگیرد.

رنگینک با خرمای پرشده از گردو و آرد تفت‌خورده درست می‌شود. مهم‌ترین نکته گرفتن خامی آرد بدون سوزاندن آن است.

سمنو با شیرینی طبیعی جوانه گندم درست می‌شود و شکر ندارد. کار اصلی، جوانه‌زدن گندم و پخت بسیار طولانی با هم‌زدن مداوم است.

انگشت‌پیچ خمیر آردی نیست؛ شربت قوام‌آمده با سفیده تخم‌مرغ زده می‌شود تا شبیه عسل سفید و کشدار شود. کنترل قوام شربت و هم‌زدن طولانی مهم‌ترین بخش کار است.

مرغ شکم‌پر دلمه مرغ نیست؛ یک مرغ کامل است که داخل شکمش با ترکیب ترش‌وشیرین گردو، زرشک، رب انار و سبزی پر می‌شود و بعد آرام می‌پزد تا گوشت نرم و پوست برشته شود.

اردک شکم‌پر نسخه سنگین‌تر و مجلسی‌تر مرغ شکم‌پر است؛ چربی اردک باید با پخت آرام کنترل شود و مواد میانی ترش‌وشیرین، بوی گوشت را متعادل کند.

قابلی پلو با گوشت نرم، برنج جدا دانه و رویه هویج و کشمش شناخته می‌شود. هویج و کشمش جدا تفت می‌خورند و در پایان روی پلو می‌آیند.

سوهان قم یک تافی-بریتل زعفرانی است. موفقیتش به قوام شکر و پهن‌کردن سریع مایه داغ بستگی دارد؛ چند درجه دمای اشتباه بافت را خراب می‌کند.

پولکی آبنبات نازک است و به کنترل قوام شکر وابسته است. شربت باید به مرحله آبنباتی برسد و بعد خیلی نازک روی سطح چرب یا سیلیکونی ریخته شود.

بستنی سنتی فقط بستنی زعفرانی نیست؛ ثعلب به آن کشسانی می‌دهد و خامه یخ‌زده خردشده یکی از امضاهای بافتی آن است.

گز به کنترل دمای شربت و هم‌زدن سفیده وابسته است. شربت داغ مرحله‌ای وارد سفیده زده‌شده می‌شود تا بافت نوقایی کشدار بسازد.

قیمه نثار خورش ساده نیست؛ غذای مجلسی قزوین است که گوشت پخته و خلال‌های شیرین‌معطر روی برنج زعفرانی نثار می‌شود.

خورش لوبیا چیتی یک خورش حبوباتی جاافتاده است. خیساندن لوبیا و پخت آرام، هم نفخ را کم می‌کند و هم لعاب خورش را بهتر می‌کند.

دلمه بادمجان باید با بادمجان نیم‌پز و مایه نیم‌پخته آماده شود. پخت ملایم در سس باعث می‌شود بادمجان نرم شود اما وا نرود.

مقلوبه غذای لایه‌ای برنج، مرغ و سبزیجات است که نامش از برگرداندن قابلمه هنگام سرو می‌آید. برنج باید با آب مرغ اندازه پخته شود تا بعد از برگرداندن وا نرود.

خورش لوبیا سفید از همان منطق خورش‌های حبوباتی پیروی می‌کند: لوبیای خیسانده، گوشت تفت‌خورده، رب و پخت آرام تا خورش غلیظ شود.

دلمه فلفل دلمه‌ای یکی از دلمه‌های کلاسیک ایرانی است. مواد داخل باید نیم‌پخته باشند و فلفل‌ها با حرارت ملایم بپزند تا شکلشان حفظ شود.

دلمه کلم با برگ کلم نرم‌شده و مایه برنجی‌گوشتی درست می‌شود. برگ‌ها باید نرم باشند اما پاره نشوند و رول‌ها فشرده در قابلمه چیده شوند.

قیمه ریزه نخودچی از گوشت چرخ‌کرده، آرد نخودچی، پیاز و ادویه درست می‌شود. ورز دادن خوب و پخت آرام، قلقلی‌ها را منسجم نگه می‌دارد.

پیاز را خلالی و طلایی کن، سوسیس و سیب‌زمینی را اضافه کن، رب و فلفل را خوب تفت بده و خوراک تند و غلیظ را با نان و ترشی سرو کن.

گوشت و پیاز آب‌گرفته را ورز بده، کف تابه پهن و خط‌کشی کن، با حرارت متوسط بپز و در کنار گوجه یا سس گوجه سرو کن.

گوشت را با پیاز و ادویه بپز، کلم قمری را جدا کمی تفت بده، سبزی و چاشنی را اضافه کن و اجازه بده خورش آرام جا بیفتد.

گوشت را با پیاز و ادویه بپز، کدو حلوایی را جدا با کمی روغن یا کره تفت بده، آلو و رب را اضافه کن و در پایان کدو را بگذار تا خورش ملس و جاافتاده شود.

گوشت و لپه را با پیاز و رب بپز، گل‌کلم را جدا تفت بده، سپس با لیموعمانی یا آبغوره به خورش اضافه کن و کوتاه بپز تا گل‌کلم شکلش را حفظ کند.

مرغ را با پیاز تفت بده، سبزی خورشی را جدا سرخ کن، با آبغوره و سماق خیسانده یا صاف‌شده بپز و در پایان ترشی و نمک را تنظیم کن.

گوشت یا مرغ را با پیاز و رب بپز، کدوها را جدا طلایی کن، گوجه و کدو را در نیمه پایانی اضافه کن و خورش را با آبغوره یا لیمو ملایم ترش کن.

پیاز و گوشت را تفت بده، رب و گوجه را اضافه کن تا سس غلیظ شود، سیب‌زمینی سرخ‌شده را کنار یا داخل خوراک بده و در صورت دلخواه تخم‌مرغ را آخر کار روی مواد ببند.

سیب‌زمینی پخته را با تخم‌مرغ، زعفران و هل مخلوط کن، در تابه یا فر بپز، سپس شربت زعفران و گلاب را روی کوکوی گرم بده تا جذب شود.

مرغ را با پیاز و زردچوبه تفت بده، سبزی معطر و سیر را جدا کمی سرخ کن، گردو و رب انار را اضافه کن و خورش را آرام بپز تا مرغ نرم و سس جاافتاده شود.

اول گوشت گردن را با پیاز و ادویه آن‌قدر می‌پزی تا کاملاً نرم شود، بعد گوشت را ریش‌ریش و خوب می‌کوبی تا روشن و کش‌دار شود. ماست چکیده با شکر، زعفران و گلاب روی حرارت خیلی ملایم گرم می‌شود و گوشت کوبیده داخلش می‌رود. این غذا سرد سرو می‌شود و اگر ماست بجوشد یا گوشت خوب کوبیده نشود، بافت اصلی‌اش را از دست می‌دهد.

راز شیرین‌پلو خوب در سه چیز است: تلخی‌گرفتن کامل خلال پرتقال، برنج آبکش و دانه‌دانه، و شیرینی کنترل‌شده. مرغ را جدا مزه‌دار و بپز، مواد شیرین و مغزها را کوتاه تفت بده و در پایان با زعفران و زرشک روی برنج مجلسی سرو کن.

گوشت، لپه، برنج، سبزی و تخم‌مرغ باید خوب ورز داده شوند تا کوفته موقع پخت باز نشود. هر کوفته با آلو و گردو پر می‌شود و آرام در سس رب و زعفران می‌پزد.

بادمجان نرم و له‌شده با کشک، پیازداغ، سیرداغ و نعناداغ جمع می‌شود. می‌توانی بادمجان را سرخ کنی یا کبابی بگیری؛ اما کشک باید در غذا گرم شود و پیازداغ/نعناداغ کافی طعم اصلی را می‌سازد.

لوبیا سبز با گوشت، پیاز و رب گوجه می‌پزد و بعد با برنج آبکش‌شده لایه‌لایه دم می‌شود. دارچین و زعفران مقدار کم، عطر لوبیا پلو را کامل می‌کنند.

برنج با شوید، جعفری، گشنیز و تره/پیازچه لایه‌لایه دم می‌کشد و ماهی جدا با زعفران، آب‌لیمو، سیر و ادویه مزه‌دار و سرخ یا گریل می‌شود. سبزی پلو ماهی بیشتر از هر چیز به سبزی تازه و ماهی درست‌پخته وابسته است.

قیمه با گوشت ریزخورشتی، لپه نیم‌پز، رب گوجه و لیموعمانی جا می‌افتد. سیب‌زمینی خلالی سرخ‌شده را آخر روی خورش می‌گذاری تا ترد بماند.

مرغ جدا با پیاز، زردچوبه، رب و زعفران می‌پزد؛ برنج جدا آبکش و دم می‌شود. زرشک فقط خیلی کوتاه با کره، شکر و زعفران تفت می‌خورد تا نسوزد و در پایان روی برنج می‌آید.

حبوبات را جدا تا نرم شدن می‌پزی، سبزی را اضافه می‌کنی، بعد رشته فقط آخر کار وارد آش می‌شود تا له نشود. کشک، پیازداغ، سیرداغ و نعناداغ هم طعم اصلی و هم تزیین نهایی‌اند.

سبزی کوکو باید بعد از شستن خوب خشک شود تا کوکو شل نشود. تخم‌مرغ و ادویه را جدا می‌زنی، با سبزی، گردو و زرشک مخلوط می‌کنی و آرام در تابه می‌پزی تا دو طرف طلایی شود.

گردو باید آرام بپزد تا روغن بیندازد، بعد رب انار و مرغ اضافه می‌شود و خورش کم‌کم ملس و غلیظ می‌شود. شیرینی این غذا نسخه به نسخه فرق دارد؛ آخر کار با کمی شکر فقط در صورت نیاز تنظیمش کن.

سبزی رو جدا خوب سرخ می‌کنی، گوشت و لوبیا با هم می‌پزن، آخرش لیموعمانی اضافه می‌شه. غذای سختی نیست، ولی زمان می‌خواد و عجله توش دشمنته.

بادمجان‌ها را دودی و نرم می‌کنی، با سیر و گوجه می‌پزی تا آب اضافه‌اش برود، آخر سر تخم‌مرغ را اضافه می‌کنی. نسخه گیلانیِ قابل اتکا روی بادمجان دودی، سیر کافی، گوجه پوست‌کنده و تخم‌مرغ آخر کار می‌ایستد.

آش دوغ آش ترش‌ملایم آذری/ایرانی با دوغ یا ماست، نخود، برنج و سبزی است. حساس‌ترین بخش، اضافه کردن و گرم کردن دوغ با هم زدن مداوم است تا نبرد و بافت آش یکدست بماند.

برای دلمه برگ مو، برنج و لپه نیم‌پز با گوشت، پیاز، سبزی دلمه و کمی زرشک یا چاشنی ترش مخلوط می‌شود. برگ‌ها باید نرم باشند، دلمه‌ها فشرده چیده شوند و با حرارت ملایم بپزند تا باز نشوند.

خورش آلو خورش ایرانی ترش‌وشیرین با گوشت و آلو خشک است. آلو باید اواخر پخت وارد شود تا هم طعم بدهد و هم شکلش را حفظ کند؛ مقدار ترشی و شیرینی به نوع آلو بستگی دارد.

اشکنه یک غذای سریع ایرانی بر پایه پیازداغ، زردچوبه، شنبلیله خشک و تخم‌مرغ است. برخلاف آش‌های سنگین، در کمتر از یک ساعت آماده می‌شود و معمولاً با نان ترید می‌شود.

شله‌قلمکار آش پرکار و مجلسی تهرانی/ایرانی با گوشت، حبوبات، برنج و سبزی است. برخلاف آش‌های سریع، باید طولانی بپزد و مرتب هم بخورد تا بافتی کشدار و یکدست پیدا کند.

گوشت چرخ‌کرده را با آرد نخودچی، پیاز آب‌گرفته، ادویه و در صورت نیاز یک تخم‌مرغ ورز بده، کمی استراحت بده و کوفته‌های کوچک درست کن. کوفته‌ها را در سس رب گوجه با شعله کم بپز؛ جوش شدید و تکان دادن زودهنگام باعث وا رفتنشان می‌شود.

ناز خاتون چاشنی/ترشی شمالی با بادمجان کبابی، سیر، سبزی معطر و چاشنی ترش مثل آبغوره یا رب انار است. بادمجان دودی و استراحت کوتاه بعد از مخلوط کردن، طعم آن را بهتر می‌کند.

بورانی کدو یکی از خانواده بورانی‌های ماستی ایرانی است. کدو سبز باید نرم شود ولی آب نیندازد؛ سپس با ماست چکیده، سیر و نعناع خشک مخلوط و سرد سرو می‌شود.

بورانی بادمجان با بادمجان نرم‌شده و ماست درست می‌شود و با کشک بادمجان فرق دارد. بادمجان باید بعد از پخت کمی خنک شود، سپس با ماست چکیده و سیر مخلوط شود.

بورانی اسفناج یک دیپ/مزه سرد ایرانی است. اسفناج باید فقط تا حد نرم شدن پخته و سپس خوب آب‌گیری شود؛ بعد با ماست چکیده، سیر و نمک مخلوط می‌شود.

هویج پلو پلوی ایرانی شیرین‌ملایم با هویج خلالی، زعفران و دارچین است. معمولاً با مرغ سرو می‌شود، اما گوشت قلقلی یا گوشت چرخ‌کرده هم رایج است. مقدار شکر باید با شیرینی هویج تنظیم شود.

آلبالو پلو برنج مجلسی شیرین‌وترش ایرانی است. آلبالوها کوتاه با شکر می‌پزند تا شربت بدهند، سپس با برنج و زعفران لایه‌لایه دم می‌شوند و با مرغ یا کوفته‌ریزه سرو می‌شوند.

خورش کرفس با ساقه کرفس، جعفری، نعناع، گوشت و چاشنی ترش درست می‌شود. سبزی و کرفس باید جدا تفت بخورند و بعد همراه گوشت آرام بجوشند تا خورش لعاب‌دار و جاافتاده شود.

خورش بادمجان یک خورش ایرانی گوجه‌ای با بادمجان سرخ‌شده و گوشت است. چاشنی ترش مثل آبغوره یا لیموعمانی تعادل طعم را می‌سازد و بادمجان باید اواخر پخت اضافه شود تا له نشود.

رشته پلو پلوی مناسبتی ایرانی، به‌ویژه حوالی نوروز، است. رشته پلویی کوتاه با برنج دم می‌کشد و روی آن معمولاً کشمش، خرما، زعفران و گاهی گوشت یا مرغ می‌آید؛ کشک و نعناع‌داغ مربوط به این غذا نیست.

استانبولی پلو یا دمی گوجه، پلوی گوجه‌ای ایرانی با برنج، گوجه، رب و سیب‌زمینی است. نسخه گوشتی با گوشت چرخ‌کرده یا تکه‌ای رایج است، اما کلید طعم، تفت دادن رب و کنترل آب گوجه است تا برنج شفته نشود.

کلم پلو شیرازی فقط برنج و کلم نیست؛ عطر اصلی آن از سبزی‌هایی مثل شوید، ترخون و ریحان و کوفته‌ریزه می‌آید. کلم باید تفت بخورد و با ادویه خوش‌عطر شود، سپس با برنج لایه‌لایه دم بکشد.

خورش قیسی یا خورش برگه زردآلو یک خورش شیرین‌ملایم ایرانی است که با قیسی، گوشت یا مرغ، پیاز، زعفران و ادویه درست می‌شود. قیسی باید اواخر پخت اضافه شود تا شکلش حفظ شود و خورش بیش از حد شیرین نشود.

خورش بامیه خورش گوجه‌ای ایرانی/جنوبی با بامیه، گوشت، پیاز، رب و چاشنی ترش است. بامیه باید سالم بماند و اواخر پخت وارد خورش شود تا خورش لزج یا له نشود.

کوکو مرغ راه خوبی برای تبدیل مرغ پخته به یک غذای کامل است. مرغ ریش‌ریش با تخم‌مرغ، پیاز، زعفران و زرشک ترکیب می‌شود و باید روی حرارت متوسط آرام ببندد تا داخلش خام نماند.

کوکو بادمجان یک کوکوی گیاهی ایرانی با بادمجان نرم‌شده و تخم‌مرغ است. بادمجان باید قبل از مخلوط شدن با تخم‌مرغ پخته و کمی خنک شود تا مایه شل یا آبکی نشود.

کوکو سیب‌زمینی یکی از ساده‌ترین کوکوهای ایرانی است: سیب‌زمینی، تخم‌مرغ، پیاز و ادویه. بافت خوب به گرفتن آب اضافی پیاز/سیب‌زمینی و پخت روی حرارت متوسط بستگی دارد.

باقالی قاتق خوراک/خورش شمالی با باقالی، شوید، سیر، زردچوبه و تخم‌مرغ است. تخم‌مرغ‌ها در پایان روی مواد شکسته می‌شوند و باید با حرارت ملایم ببندند، نه اینکه در خوراک هم زده شوند.

ماهی دودی خودش فرآورده آماده و شور است؛ کار اصلی در خانه گرم کردن ملایم و سرو درست آن کنار برنج و چاشنی‌های ملایم است. نمک غذاهای کناری را باید با شوری ماهی تنظیم کرد.

گوندی غذای فارسی-یهودی با کوفته‌های بزرگ و نرم از آرد نخودچی، مرغ یا گوشت چرخ‌کرده، پیاز، هل و زردچوبه است. مایه باید خوب ورز بخورد و در آب مرغ یا آبگوشت با جوش ملایم بپزد تا وا نرود.

حلیم گندم با گندم و گوشت آرام‌پز درست می‌شود و زمان واقعی آن چند ساعت است. بافت کشدار از پخت کامل گندم، ریش‌ریش شدن گوشت و کوبیدن یا هم زدن طولانی به دست می‌آید.

یتیمچه خوراک ساده و گیاهی ایرانی با بادمجان، گوجه، پیاز و سیر است. تخم‌مرغ جزء اصلی این نسخه نیست؛ تمرکز غذا روی جاافتادن بادمجان و گوجه با ادویه کم و حرارت ملایم است.

آبگوشت یا دیزی غذای آرام‌پز ایرانی با گوشت گوسفندی، نخود، لوبیا، سیب‌زمینی، گوجه/رب و لیموعمانی است. سرو کلاسیک آن دو مرحله دارد: اول آبگوشت با نان ترید می‌شود و بعد مواد کوبیده می‌شوند.

ماهی سفید از ماهی‌های مهم سفره گیلان و کنار سبزی‌پلو/چلو است. پخت آن باید کوتاه و با حرارت کنترل‌شده باشد؛ مزه‌دار کردن طولانی یا پخت زیاد، بافت لطیف ماهی را خراب می‌کند.

حلیم بادمجان با بادمجان، گوشت، عدس یا برنج و کشک درست می‌شود. تفاوتش با کشک بادمجان در وجود گوشت و بافت کوبیده، کشدار و غذا-محور آن است.

دمی گوجه یا دمی گوجه‌فرنگی نسخه ساده و بی‌گوشت برنج گوجه‌ای ایرانی است. گوجه تازه و رب رنگ و طعم می‌دهند و باید آب گوجه را در اندازه آب برنج حساب کرد تا کته شفته نشود.

کوفته برنجی از کوفته‌های کلاسیک ایرانی است؛ گوشت، برنج نیم‌پز، لپه، سبزی معطر و پیاز آب‌گرفته باید خوب ورز بخورند. پخت آرام در سس ملایم مهم است تا کوفته‌ها وا نروند.

یخنی در این ردیف به خوراک گوشتی خراسانی/درگزی نزدیک است: گوشت با پیاز، گوجه، سیب‌زمینی و ادویه آرام می‌پزد. غذا باید کم‌آب و جاافتاده باشد و با نان یا چلو سرو شود.

آش انار آش ایرانی ترش‌وشیرین با لپه، برنج، سبزی آش، آب انار و رب انار است. در بسیاری نسخه‌ها کوفته‌ریزه دارد و برای یلدا یا هوای سرد محبوب است. مزه نهایی باید بین ترشی انار و کمی شیرینی متعادل باشد.

خورش لوبیا سبز خورشی گوجه‌ای با لوبیا سبز، گوشت، پیاز و رب است. لوبیا بهتر است کوتاه تفت بخورد و بعد همراه گوشت آرام بپزد تا هم نرم شود و هم شکلش را حفظ کند.